நெருக்கடி மேலாண்மைத் திட்டம் (CMP)

நெருக்கடி மேலாண்மைத் திட்டம் (CMP)

நெருக்கடி மேலாண்மையின் கட்டங்கள்

பாரம்பரிய பேரிடர் மேலாண்மை அணுகுமுறையில், அவசரகால நிவாரணம் மற்றும் உடனடி மறுவாழ்வுக்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. இதற்கு மேல் எதுவும் “செலவழிக்க முடியாதது” எனக் கருதப்பட்டதால், இந்த நடவடிக்கைகளே போதுமானவை என சமூகம் கருதியது. மேலும், யோகோஹாமா பிரகடனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, இந்தத் தலையீடுகளுடன் கூடிய “நாடகத்தன்மை” மற்றும் பரபரப்பான செயல்பாடுகள், அரசு “அக்கறை கொண்டுள்ளது” என்பதை ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் காட்ட முனைகின்றன. ஒரு “நல அரசு” என்பது பரந்த பொறுப்புகளை உள்ளடக்கியது. அதாவது, நிவாரணம் மற்றும் உடனடி மறுவாழ்வு போன்ற பாரம்பரியப் பொறுப்புகளுக்கு மேலதிகமாக, அரசாங்கங்கள் உள்ளாட்சி அமைப்புகள், குடிமைச் சமூகம், தன்னார்வ அமைப்புகள் மற்றும் பெருநிறுவனங்களுடன் இணைந்து, நெருக்கடிக்கு வழிவகுக்கும் காரணிகளை, அவற்றின் தீய விளைவுகளைக் கணிசமாகக் குறைக்கும் வகையில் கையாள வேண்டும்.

பெரும்பாலும் ஒரு நெருக்கடி திடீரென உருவாவதில்லை என்பதையும் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும். அதற்கென ஒரு வாழ்க்கைச் சுழற்சி உண்டு; அதன் காரணிகளைப் பொறுத்து, இந்த வாழ்க்கைச் சுழற்சி உருவாகுவதற்கு நாட்கள், மாதங்கள் அல்லது பல பத்தாண்டுகள் கூட ஆகலாம். எனவே, ஒரு நெருக்கடியை அதன் மேலாண்மைச் சுழற்சியின் அடிப்படையில் ஆராய வேண்டும். அந்தச் சுழற்சியானது, நெருக்கடியை முன்கூட்டியே கணிக்கவும், முடிந்தவரை அதைத் தடுத்துத் தணிக்கவும், நெருக்கடிச் சூழல் உருவாகும்போதே அதைக் கையாளவும் நமக்கு உதவும். நெருக்கடி மேலாண்மையின் இந்த ‘வாழ்க்கைச் சுழற்சியை’ நெருக்கடிக்கு முந்தைய நிலை, நெருக்கடியின் போது நிலை மற்றும் நெருக்கடிக்குப் பிந்தைய நிலை என மூன்று பரந்த கட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம்.